میتوانم بگویم موسیقی برای من یک مفر است درست مثل نوشتن و کتاب خواندن.همیشه دوست داشتم اشکهایم را پشت سر ترانه ها یا نوشته ها یا یک آواز حزن انگیز پنهان کنم یا در موسیقی شاد یک نفر از خوشحالی و خوشوقتی برویم.نمیدانم اگر این چند عنصر را در زندگیم نداشتم میتوانستم خودم را تحمل کنم یا نه.
اصرار بر خواندن به هیچ وجه مصداق داشتن آواز خوش نیست اما نشانه یک تشنگی و علاقه عمیق است،یک نیاز.
آهنگ"خیالی نیست" را دوست دارم هم بخاطر اجرای متفاوتش و هم برای شعر ساده و روانش.
این آهنگ را با یک هدفون معمولی بر روی کامپیوتر خانگی خواندم تا یادگاری باشد از روزهای سیاه مشق و عطش و عطش و عطش.مسلما اشکال زیاد دارد و کیفیت ان هم خیلی پایین است اما دوست داشتم در وبلاگ فیلتر شده ام یادگار بماند.شاید صدایم در این آهنگ زیادی مصداق کپی برابر اصل شده باشد اما تمام سعیم را کرده ام درست و علمی بخوانم.
صدا را میتوانید اینجا بشنوید.

..........................................................................................................................................

پ.ن۱:حاج واشنگتن عزیز بسیار بسیار ممنون بخاطر همکاریت و فضایی که در اختیار این آهنگ گذاشتی.

پ.ن۲:نظرات پست قبل و قبلتر در همون کامنتدونی

 پ.ن۳:بعضی از وبلاگها هستند که برای من فیلتر شده اند.از کسانی که به علت فیلترینگ نمیتونم براشون کامنت بذارم عذر میخوام.